Ode aan....
Met het oog op de decembermaand.........of juist niet ?
Een ode brengen aan........
Dat doen we niet zo vaak in ons leven, een ode brengen aan een dierbare, een ' lofzang' aan iemand die eigenlijk altijd in ons hart woont.
Deze ' ode' is in eerste instantie bedacht voor mijn vader.Ik heb mijn vader veel te jong uit mijn leven zien verdwijnen, hij overleed toen ik 19 jaar was en nog denk ik iedere dag aan hem.Je hoeft geen held of heldin te zijn om een ode te krijgen, je kan wel of niet leven, je kan wel of niet familie zijn, het maakt niks uit wie je bent of je wel of niet iemand een ode wil brengen.Inmiddels heb ik mensen meer dan een plezier gedaan met het speciaal voor hun gecreeerde fotowerkstuk.Het is niet zo moeilijk als je al iemand in gedachten hebt. Je denkt aan diegene en wat is zo mooi typerend aan hem/haar.
Laat ik hierbij het voorbeeld van mijn vader nemen (met dank aan mijn moeder die alles zo zorgzaam heeft bewaard). Mijn vader werkte op de bouw, gemiddeld 6 dagen per week, timmermanspotloden en tang,thuis had hij zijn eigen koffiekopje en draaide het cassettebandje van de George Baker Selection tot wij groen zagen van ergenis. Hij is geboren in Rekken, de boerderij bestaat niet meer jammer genoeg vandaar het bordje met de straatnaam.
Voor mij is deze compulatie van onschatbare waarde .Als tweede voorbeeld het eerste levensjaar van Ninthe. Ninthe, voor de goede orde is in blakende gezondheid maar krijg van mij een 'ode' omdat ze zoveel zonlicht om zich heen heeft dat ze ons allemaal een blij gevoel geeft.Twee voorbeelden voor nu.
Wil je ook iemand een ode brengen of wil je, net als ik mijn vader 'dichterbij ' halen dan help ik je graag met de uitvoering van ideeen en het geven van handvatten. Dan maken we samen liefdevolle en mooie geschiedenis .Als laatste zei mijn oma altijd,
Ga nooit van huis zonder een schone zakdoek en een rolletje pepermunt,.........mijn volgende ode is voor haar.
« Terug naar het fotoboek overzicht «
« Terug naar het fotoboek overzicht «